'Ik droom van een Huis waarop ik fier kan zijn omdat het mijn Naam draagt' Met deze woorden, door hem uitgesproken vlak voor de opening van zijn hotel in Parijs in 1898, gaf César Ritz, 'koning der hoteliers’ en ‘hotelier der koningen’ niet direct blijk van een grote bescheidenheid. Maar feit is wel dat deze in 1850 geboren, en als kelner gestarte, Zwitser uitgroeide uit tot een icoon dat bepalend is geweest voor de geschiedenis van het hotelwezen. De aanleg van spoorlijnen einde 19de eeuw zorgde voor een enorme boost in het goederen- én personenvervoer. Voor de aristocratie opende dit nieuwe horizonten en er kwam een grote nood aan luxueuze verblijfsaccommodatie. In wereldsteden en aan de rivièra’s staken paleishotels elkaar de loef af met hun balzalen, restaurants in Louis XIV-stijl en koninklijke suites. Dagdagelijkse zaken zoals gloeilampen in kamers en publieke ruimtes, een bad met stromend warm water en een lift, waren in die tijd een luxe waarvan de rijken in hun privé-residenties in vele gevallen zelfs niet van konden dromen. En César Ritz zijn twee kroonjuwelen, ééntje in Parijs en ééntje in Londen, waren eilanden van grandeur waar de beau monde elkaar ontmoette, ver weg van het armoedige bestaan van de werklui enkele straten verderop. Er vormde zich een aparte lifestyle in dit wereldje en dat vertaalde zich zelfs in het taalgebruik in het Engels. 'This is very Ritziness ...', wil zoveel zeggen als "dit is heel glamoureus, exclusief, sierlijk, chic, trendy, verfijnd ..." Ook is het zelfs zo dat bepaalde uitdrukkingen gemeentaal zijn geworden in de loop der decennia. Zo is er het gezegde 'putting on the Ritz’, wat zoveel betekent als je 'classy’, maar tegelijk ook ‘cool’ te kleden. Maar dit prille hotelgebeuren groeide uit tot zoveel meer dan alleen maar uiterlijk vertoon... Bij het lezen van dit boek wandelt men als het ware doorheen de geschiedenis, niet enkel van het hotel zelf, maar ook door de geschiedenis van een stad, streek of land. Niet te verwonderen dat deze monumenten een aantrekkingspool werden voor royals en andere adel, schrijvers, kunstenaars, wereldverbeteraars en mensen uit het politieke establishment. Figuren zoals de beruchte King Henry VIII en Napoleon Bonaparte passeerden de revue, evenals Prime Minister Winston Churchill, maar ook Claude Monet, Coco Chanel en de kleurrijke Ernest Hemingway. Met deze eerste titel van een miniserie van drie uitgaven ben ik op wereldreis vertrokken naar in totaal een klein honderdtal oorden van gastvrijheid. Na ons ‘Oude Continent’ ga ik de ‘Nieuwe Wereld’ ontdekken, Columbus achterna. Waarna, onder de derde titel, het avontuur verder gaat naar Azië, Marco Polo achterna, en Afrika, Henry Morton Stanley achterna. Maar laat ons nu eerst … 'putting on the Ritz' en binnentreden in dit rijke archief van ons 'Oude Continent'. Luc Quisenaerts
